Lullacry - Where Angels Fear

• BandLullacry [FI]
• TitelWhere Angels Fear
• Release datum16-04-2012
• LabelScarlet Records [IT]

Tracklist

01. Antidote To You
02. Still An Angel
03. Thousand Suns
04. Feel My Revenge
05. Bad Blood
06. All Behind
07. Gone Are The Days
08. I Am
09. Broken (Into Pieces)
10. Where Angels Fear
11. Stay

Where Angels Fear is het vijfde album van het Finse Lullacry. Dat ze uit Finland komen is altijd een goed teken, en als je de ‘pioniers van Finse female fronted metal’ word genoemd, mag je er zeker van zijn dat je wat goed doet! Ben benieuwd wat dit plaatje gaat brengen.

Track nummer 1 heet Antidote to You en begint met wat old skool punk gitaren die de ondergrond vormen voor de karakteristieke stem van Tanja Lainio. De zang doet denken aan de batcave /punk era van de goth scene, en of dat een goed teken is, is een tweede. Het is een kwestie van wennen… Het nummer zelf komt een beetje middelmatig over. De gitaren klinken wat schel en op een redelijk catchy refrein na is er weinig over op of aan te merken.

Still an Angel is met zijn bijna drie minuten een aardig kort nummer, en Lullacry doet wel zijn best om zoveel mogelijk goeds in die tijd te proppen. Verander de toonzetting een beetje en gooi een synth door het refrein en ze hebben een zeer fijn nummer hiermee, maar op een fijn zacht stukje zang in het midden blijft het een tikje middelmatig klinken.

In Thousand Suns hoor ik het unieke geluid van Lullacry al een klein tikje boven komen, maar nog niet helemaal. Beetje poppy, maar niet slecht. Heeft in de coupletten ergens een soort Rammstein ‘engel’ achtige feeling… Ik begin nu wel een beetje in het album te komen… en Feel my Revenge klinkt al wat minder vreemd in mijn oren. Beetje trage power ballad met vocale bijdrage van producer Mikko Herranen, en een fijne gitaarsolo halverwege.

De batcave feeling komt weer helemaal terug met Bad Blood, ook geholpen door de bijbehorende videoclip. Wel een nummer waar de gitaren ietsje dieper klinken. Lyrics zijn een tikje wannabe poprock achtig maar het catchy refrein waar lekker hard Bad! Blood! wordt geroepen walst zo over dat minpuntje heen. All Behind klinkt op z’n tijd best lekker maar het nummer zit vol clichés en een wat verwarrende gitaarduel in het midden. Gone are the Days heeft een goede opzet maar sleept een beetje qua tempo. Heeft een beetje bitterzoete feeling en een flinke – vooral verrassende - dubbelbasdrum op het eind.

I Am beukt er weer lekker tegenaan qua tempo maar het heavy gehalte is en blijft laag. Deze word vervolgd door Broken(Into Pieces) waar Tanja in de intro laat zien dat ze ook liefelijk kan zingen. Weer een nummer vol clichés en een tekort aan opvallende elementen. Titelsong Where Angels Fear heeft meer goede dingen in zich, catchyness ten top en een fijne upbeat, maar toch macabere sfeer. We sluiten af met het zoete Stay. Een hele fijne ballad met alleen akoestische gitaar en zang. Best een heerlijke afsluiter na een overwegend middelmatig album.