Anxiety - Imaginary Chaos

• BandAnxiety [NL]
• TitelImaginary Chaos
• Release datum2009
• LabelEigen beheer
• Genre Thrashmetal

Tracklist

01. Provoking Amnesia (intro)
02. Flame
03. Raise Hell
04. Chaos Theory
05. Point of no Return
06. The Climb Out
07. Inside the Gate
08. Angst

Moderne thrash is in, in Nederland. Deze conclusie moet ik bijna wel trekken na het beluisteren van het zoveelste (eerste) schijfje van een Nederlandse band. In dit geval tapt ook Anxiety uit hetzelfde vaatje. En hoewel het misschien anders doet voorkomen vind ik dat helemaal niet vervelend.

Zoals zoveel bands heeft ook Anxiety geen flitsende start met een stabiele bezetting gemaakt. Begonnen als onzeker project met maar afwachten welke muzikanten is Anxiety anno 2009 toch echt een band. Hoewel, twee leden van de band kennen we als twee/derde Carach Angren. Dat Anxiety daar zelf niet te koop mee loopt kan ik begrijpen, de muzikale richting van beide bands loopt behoorlijk uiteen. Al begrijp ik nu echter wel waar de traditionele heavy/thrash metal invloeden van Carach Angren vandaan komen. Maar genoeg daarover, Anxiety verdient absoluut zijn eigen plek binnen het vaderlandse metal spectrum. Op zijn Hollands gezegd kunnen we stellen dat Anxiety met bloed zweet en tranen hun hedendaagse visie van thrash metal over ons heenstort.

Na een (verplicht) intro gaat Flame lekker voortvarend van start en geeft meteen aan waar Anxiety voor staat. Lekkere vlotte thrash in een voortdenderend tempo, double bass waar het past, aggressieve zang, tempowisselingen. Noem alle punten waar hedendaagse thrash aan zou moeten voldoen en dit Flame voldoet er aan. Daarna gaan we naar Raise Hell, en in dit nummer constateer ik hetzelfde: een heerlijk up tempo nummer om lekker mee te bangen, met een lekkere break. Ik kan bijna niet stil blijven zitten. Chaos Theory opent vervolgens enigszins mid tempo met een aanstekelijke riff, om daarna om te slaan in een bijna hardcore achtige stamper. Ook daarmee staat de luisteraar op het verkeerde been, dit nummer heeft meer in petto. En zo kan ik nog wel even doorgaan. Het nu volgende leuke instrumentaaltje Point of no Return buiten beschouwing gelaten biedt deze cd vooral veel van hetzelfde: goed uitgevoerde hedendaagse thrash metal met invloeden uit hardcore en death metal.

Begrijp me goed: deze cd is echt ontzettend lekker om naar te luisteren als je van goed gespeelde moderne thrash houdt, zoals ik zelf dus. Zowel de uitvoering als de productie laat niets te wensen over en de energie spat er van af. Ik verveel me echt geen seconde met deze cd, maar veel originaliteit ga je hier helaas niet vinden. Als je daar echter niet om maalt zou ik zeggen: geef deze cd een eerlijke kans. Een enkele luisterbeurt voldoet want hij grijpt je meteen bij de spreekwoordelijke ballen.