Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Imminence - This Is Goodbye

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 08-05-2017

Tracklist

01. This Is Goodbye
02. Diamonds
03. Broken Love
04. Coming Undone
05. Up
06. Daggers
07. Cold As Stone
08. Keep Me
09. Not A Rescue
10. Ivory Black
11. Desert Place

Aanstekelijke metalcore uit Zweden, daarmee is Imminence kort maar adequaat samen te vatten. De band is opgericht in 2010, debuteerde in 2013 met een EP getiteld Return To Helios, opgevolgd door de eerste full length met de simpele titel I in 2014. Tot zover de historie; in het nu verscheen op 31 maart het tweede album van Imminence: This Is Goodbye.

Het titelnummer opent voortvarend en overtuigend. This Is Goodbye is een overwegend energiek nummer, waarmee de toon voor het album gezet lijkt. En doet me direct denken aan de latere muzikale koers van bijvoorbeeld Bring Me The Horizon. Een eerste conclusie is daarnaast ook dat alle instrumentarium in dienst lijkt te staan van de zang, die hier de hoofdrol voor zich opeist. Voorman Eddie Berg heeft dan ook een vrij uitgebreid arsenaal in huis, hij kan behoorlijk ruig en agressief uit de hoek komen, maar veel vaker emotioneel en melodieus.

Ik kende de band nog niet, maar ben er inmiddels achter dat de drie jaar pauze tussen beide albums met een aardige koerswijziging gepaard is gegaan. Zoals zo veel metalcore en aanverwante bands trouwens, denk daarbij gerust aan het hierboven genoemde voorbeeld. De rauwe grunts en beenharde breakdowns hebben plaats gemaakt voor een meer pakkend, 'commercieel' geluid. Naast een overdaad aan elektronica - ook al zo'n metalcore-cliché tegenwoordig - zijn er ook invloeden herkenbaar van nu metal, grunge en alternatieve rock/metal; fraaie bewoordingen voor allerlei emo-meuk.

In eerste instantie, ofwel tijdens de eerste paar tracks, lijkt dat de band goed af te gaan. Maar gaandeweg slaat bij mij de verveling toe. Het album bevat veel te weinig afwisseling om te blijven boeien; zeker de meer ingetogen passages zijn zaaddodend saai, en hebben met metal bizar weinig van doen. Zo blijkt me dat een paar nummertjes van zo'n wannabe metalbandje best om aan te horen zijn, maar is de boel te kinderachtig om door metalfans serieus genomen te worden. Dit soort om-aandacht-schreeuwerij hoor je tegenwoordig te pas en vooral te onpas, en kan mij gestolen worden in elk geval.

Eddie Berg - zang

Harald Barrett - gitaar

Peter Hanstrom - drums

Max Holmberg - bas

  • Duidelijke taal 😬

    Door Peter Hagen op 08-05-2017 22:16:34

  • Misschien iets te?

    Door Chris van der Aa op 08-05-2017 23:51:08