Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Artizan - Demon Rider

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 02-09-2018

Tracklist

01. Demon Rider
02. The Hangman
03. Soldiers Of Light
04. The Endless Odyssey
05. When Darkness Falls
06. Demon Rider (ft. Harry Conklin) [bonus]
07. Hopeful Eyes (Live) [bonus]
08. I Am The Storm (Live) [bonus]

Van de Amerikaanse heavy metalband Artizan besprak ik hier eerder al de albums Ancestral Energy (2013) en The Furthest Reaches (2015). Grappig genoeg is 2018 het jaar van het vervolg, en ook een beetje van de terugblik. Op dezelfde dag (17 augustus) verschenen namelijk het nieuwe album Demon Rider, en een heruitgave van debuutalbum Curse of the Artizan, oorspronkelijk uit 2011. Ik ga het hier hebben over de nieuweling, het debuutalbum komt misschien later nog even voorbij. De samenwerking met het Duitse Pure Steel Records is nog altijd van kracht.

Geheel in de geest van de moderne tijd verschijnt Demon Rider in twee versies: een 'standaard' versie, en een limited edition dubbel-CD, met daarop wel heel veel extra titels. Beperkt de 'kale' gewone CD-versie zich tot slechts vijf titels en een speelduur van 33 minuten, de uitgebreide versie telt 13 titels - waarvan dan wel heel veel dezelfde, zo staat titelnummer Demon Rider er maar liefst in vier verschillende versies op. Ik hou het op CD 1 van de limited edition, dat lijkt me voldoende; de tweede schijf bestaat uit vijf alternatieve, instrumentale versies van de tracks.

Albumopener en titelnummer Demon Rider laat direct alle vertrouwde Artizan-ingrediënten horen. Dit is echt zo'n band die ontelbare verschillende voorbeelden van generieke, by-the-book metal-nummers weet voort te brengen, stiekem (bijna) allemaal even catchy en herkenbaar. Dit is van die muziek waar de term US-metal voor lijkt uitgevonden; Artizan is gewoon de Amerikaanse belichaming van de NWOBHM. En daar is wat mij betreft helemaal niks mis mee. Zeker deze eerste twee tracks zijn lekker opzwepend en mogen door elke heavy metalfan gehoord worden.

Pareltje van het album is natuurlijk afsluiter When Darkness Falls, dat met een speelduur van ruim tien minuten alle aspecten van de traditionele heavy metal voorbij laat komen. Een feest der herkenning voor de liefhebbers; mogelijk een gruwel voor de moderne metalfan, maar daar trek ik me helemaal niks van aan! Eerdere vergelijkingen met Fates warning en Crimson Glory doen nog steeds opgeld, laat dat dan maar een aanbeveling zijn. En dan zijn er ook nog de bonustracks:

Als eerste Demon Rider, maar deze keer met Harry Conklin van Jag Panzer op zang, en een wat zwaardere insteek, zodat het nummer uiteindelijk anders klinkt. Als je van muziek houdt met meer bite die wat hoekiger klinkt, zal deze versie zeker beter zijn dan de opener. De andere twee bonusnummers zijn live versies van Hopeful Eyes en I Am The Storm. Hier laat de geluidskwaliteit echter een beetje te wensen over, het is muzikaal een beetje een brij. Maar al met al is de nieuwe van Artizan weer een goed album voor de liefhebbers van (Amerikaanse) traditionele heavy metal.

Ty Tammeus - Drums

Tom Braden - Vocals

Shamus Mcconney - Guitars

Bill Staley - Guitars

Joey Vera - Bass