Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Embryonics Cells - Horizon

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 08-02-2019

Tracklist

01. Crossing
02. Don't Serve Your King
03. Carved In My Skin
04. Never Let You Fall
05. Across The Mountains
06. Horizon...
07. To Horizon
08. No Boundaries

Laat ik maar weer eens beginnen met een zin die ik wel vaker gebruik: van Embryonic Cells had ik nog nooit gehoord. De band blijkt echter al actief sinds 1994, maar heeft eind vorig jaar met Horizon 'pas' het vierde album uit. Blijkbaar had de band een lange aanloop nodig; debuut Before The Storm verscheen in 2007, vervolgens ging het dus alsnog gestaag vooruit.

Embryonic Cells is afkomstig uit Frankrijk, en brengt ons black metal. Nou hebben Franse bands in dat genre nogal eens de neiging om tegendraads dan wel uitgesproken dissonant te musiceren - een mogelijk vooroordeel - maar daar is hier geen sprake van. Deze band staat er zich op voor te musiceren in de geest van de eerste golf van de Noordse black metal. Warmbloedige, in zonnige sferen opgegroeide muzikanten die Scandinavische, koude black metal spelen; dat prikkelt de nieuwsgierigheid natuurlijk.

Hoe dan ook is het vooral de relatieve toegankelijkheid van deze muziek die me aanspreekt. Dat zit 'm dan primair in de afwisseling tussen enerzijds ijzige koude, ziedend snelle, en anderzijds dreigende tragere passages. Daarbij is - naast de gekende elementen - ook een rol weggelegd voor de sfeervolle bijdrage van de toetsen, die hier wat mij betreft echt zeer welkom is.

Across The Mountains klinkt in deze context zelfs behoorlijk intiem, ingetogen, en appelleert nauwelijks aan koude black metal-gevoelens. Hoewel ... een vorm van verrassing moet er in zitten natuurlijk. En over dreiging gesproken: afsluiter No Boundaries laat dat aspect wel in optima forma horen; een heerlijk nummer! Het is vooral de onheilspellende atmosfeer die zo aanspreekt, wat mij betreft vergelijkbaar met die van bands als Celtic Frost en Tryptikon.

Zo'n pure black metal is Embryonic Cells dus niet consequent, maar juist die 'andere' kant, die wat meer richting dark en/of gothic gaat, laat zich daar goed mee combineren. Dit is een geslaagde kennismaking voor mij, ik zal deze band dan ook zeker blijven volgen!

Jonathan Lemay - Drums

Pierre Touzanne - Bass

Pierre Le Pape - Synthesizers

Maxime Beaulieu - Guitars, Vocals