Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Farflung - 5

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 19-05-2016

Tracklist

01. Hive
02. Proterozoic
03. 044MPZ
04. 27Th Sun
05. Lupine
06. Being Bolled
07. We Are
08. Dismal Jimmy
09. The Retreat

Farflung is voor mij vooralsnog een goed bewaard geheim gebleken. De laatste tijd doemt de naam her en der op in het kader van de aankondiging van een nieuw album, en daarbij behorende optredens. Best bijzonder dat ik nu pas kennis maak met een band die al in 1995 z'n debuutalbum (25,000 Feet Per Second) uitbracht. Ter verdediging mag ik misschien aanvoeren dat Farflung al in geen acht jaar een nieuw album heeft uitgebracht - daarentegen wel een paar splits, waaronder met de gelijkgestemde zielen van Black Rainbows (2013), maar ook die is me ontgaan. Mijn kennismaking met Farflung wordt dus het nieuwe album 5, dat aan het eind van deze maand zal worden uitgebracht door Heavy Psych Sounds, een label met een toepasselijke naam voor de muziek van Farflung.

Want deze band wordt internationaal erkend als fakkeldragers in de 'eigentijdse' space rockscene. Farflung kruipt al meer dan twintig jaar in de hoofden van de luisteraars met hun gedreven, psychedelische, ruimtelijke brouwseltjes. Een vleugje stoner er bij voor de groove, wat krautrock-achtige elektronica, maar vooral heel veel zweverige of slepende geluidstapijten en -effecten. Dat is de muziek van Farflung. Uiteraard dwalen de gedachten daarbij wel eens naar Hawkwind, maar bij mij ook naar Kraftwerk en uiteraard ook de nodige desert/stonerbands als Kyuss/Queens Of The Stone Age en aanverwanten. Maar ook mijn Eindhovense helden van 7Zuma7 en Candybar Planet (opener Hive) zweven me hier regelmatig door het hoofd.

In meer ingetogen of juist 'hysterische' momenten (Dismal Jimmy) komt Pink Floyd vluchtig om de hoek kijken, terwijl er qua ritmes en tempo's nog wel eens iets uit de dance-scene tussendoor komt piepen (We Are, dat me doet denken aan Chemical Brothers). Aan variatie geen gebrek dus, terwijl er daarnaast per losse tracks nog wel wat vergelijkingen zich aan me opdringen. Zo doet Being Bolled me op een of andere manier denken aan Lacquer Head van Primus; vreemde constatering, maar ja, hoe meer ik er op let, hoe 'erger' het wordt. Die uiteenlopende invloeden en vergelijkingen geven wat mij betreft wel aan dat, ondanks dat de stijl van Farflung redelijk afgekaderd lijkt, deze toch boordevol afwisseling zit.

Ondanks dat Farflung voor mij dus nieuw is, heeft de band me met z'n muziek meteen te pakken. Al is het alleen maar omdat die muziek bij vlagen enorm catchy is. De genoemde herkenningspunten daargelaten zitten de meeste nummers behoorlijk swingend in elkaar, bevatten verslavende herhalingen, en regelmatig lekkere vette riffs en grooves (Lupine). Nummers als 044MPZ en 27th Sun nemen me zo mee naar alternatieve werelden, hebben heerlijk zweverige passages en doen het vermoedelijk ook goed onder het genot van geestverruimende middelen. Dat laatste moet ik overigens nog uitproberen, het blijft voor nu nog even bij de veronderstelling.

Tommy Grenas - Vocals, oscillators, synths, guitar

Michael Esther - Guitar, synths, vocals

Paul Hischier - Guitar

Abby Travis - Bass, vocals, keys

Chris Nakata - Drums, guitar, bass, vocals