Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Maidavale - Madness Is Too Pure

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 20-04-2018

Tracklist

01. Deadlock
02. Oh Hysteria!
03. Gold Mind
04. Walk In Silence
05. Späktrum
06. Dark Clouds
07. Trance
08. She Is Gone
09. Another Dimension

Maidavale is een musicerend dameskwartet uit Zweden, ontstaan in 2012. Tales Of The Wicked West was het debuutalbum van de dames, dat in augustus van 2016 verscheen. Ik was niet direct overtuigd van wat ik daar te horen kreeg, maar de muzikale insteek bood nog wel genoeg aanknopingspunten om benieuwd te zijn naar een vervolg. Vorige maand verscheen Madness Is Too Pure; maar snel luisteren dus.

Naar aanleiding van het eerste album werd uitgebreid getourd, en ik denk dat het net die ervaring is die dit tweede album een stap voorwaarts laat maken. Het retro-jamgehalte is nog steeds aanwezig (zoals in het heerlijke, opzwepende Oh Hysteria!) maar de nummers klinken wat directer en meer doordacht. De periode eind jaren '60 / begin jaren '70 is nog altijd de voornaamste invalshoek, maar ik heb wel het idee dat de dames van Maidavale er hard aan weken om hun muziek en uitstraling meer een eigen smoel te bezorgen.

Ik vind de meeste nummers in elk geval al wat meer pakkend vergeleken met het debuut. De sfeer is nog altijd uitermate vintage, waarbij het psychedelische aspect gezelschap heeft gekregen van degelijke muzikaliteit en toegankelijkheid. Ok, met Dark Clouds, Trance en afsluiter Another Dimension (logisch met zulke titels) als uitschieters dan; met name dit laatste nummer tript en spacet als Jefferson Airplane of The Doors in hun beste tijden. Dit is dan ook mijn favoriete trio van het album.

Voor de rest is het lekker grooven op nummers als Deadlock, Goldmind en Walk In Silence. Het lijkt er dus op dat er voor gekozen is om met de meer swingende nummers te beginnen, en te eindigen met een hoger trip-gehalte. Slim, denk ik. Hoe dan ook heeft Maidavale in mijn beleving wel de nodige progressie geboekt ten opzichte van hun debuut. Ik vind Madness Is Too Pure in elk geval wel een stuk interessanter!

Linn Johannesson - bass

Sofia Ström - guitar

Matilda Roth - vocals

Johanna Hansson - drums