Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Pánico Al Miedo - Formador

Gepost in Reviews door Peter van der Wielen op 07-06-2018

Tracklist

01. Intro - Popol Vuh
02. Formador
03. La Fuente
04. Hermanos De Sangre
05. Cebos Vivos
06. Rompe El Cepo
07. Bautizado Por La Arrogancia
08. Puños
09. No voy A Perder
10. Asfixiar Con Verbo
11. El Final De LA Grandeza
12. Outro - Popol Vuh
13. Formador (bonus)

Dit Catalaanse gezelschap bestaat uit Marc Jufré (zang), Jordi Creus (gitaar), Gerard Comellas (bas) en drummer Alfred González. Pánico Al Miedo ("paniek om te vrezen") is opgericht in 2013 in Manlleu, een kleine honderd kilometer boven Barcelona. Hun eerste draaibare en beluisterbare mediastuk komt van een demo met de weinig verrassende titel Pánico Al Miedo uit 2015.

Deze nieuwe plaat is hun eerste officiële CD Formador (dat betekent trainer), uitgebracht door Cimmerian Shade in samenwerking met United By Chaos Records en Symbol Of Domination. Aan aansprekende namen geen gebrek hier. Opgenomen is de plaat door Juan Urteaga en gemixt door niemand minder dan Jens Bogren. De albumhoes is getekend door Ed Repka, bekend van onder meer hoezen van Dark Angel, 3 Inches Of Blood, Death, Venom, Massacre, en van niemand minder dan Vic Rattlehead, de welbekende mascotte van Megadeth.

De band heeft het zelfs voor elkaar gekregen om twee voormalig gitaristen van Death een solo mee te laten spelen. Op Formador speelt James Murphy, en Bobby Koelble is te horen op Cebos Vivos en de bonusversie van Formador (een alternatieve versie van het nummer).

Muzikaal klinkt het allemaal best wel aardig, als je dat voor dit genre kan zeggen: ouderwetse rauwe thrash met vleugjes death metal. Het enige jammere, vind ik, is dat de nummers in de Spaanse (of is het Catalaans?) taal gezongen worden, wat het meezingen voor ons Nederlanders niet mee zal vallen. Desalniettemin is het best een aardig debuut. Bij sommige nummers kreeg ik er wel een Bloodshedfest- of Grindhoven festival-gevoel bij. Ik denk dat deze band hier niet zou misstaan.

Marc Jufré - zang

Jordi Creus - gitaar

Gerard Comellas - bas

Alfred González - drums