Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Shrine Of The Serpent - Entropic Disillusion

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 28-05-2018

Tracklist

1. Descend into Dusk
2. Hailing the Enshrined
3. Hope's Aspersion
4. Desecrated Tomb
5. Returning
6. Epoch of Annihilation
7. Rending the Psychic Void

Shrine of the Serpent, afkomstig uit Portland, Oregon roept visies op van de grootste onheiligheid en onwelriekende mistroostigheid als een viering van het onvermijdelijke, wanneer het leven ophoudt en er niets anders is dan een tastbare somberheid die je heengaan naar een andere, onpeilbare kant versluiert. De gekozen gids voor zo'n cryptische reis is über-zware, sombere en ellendige doom-death metal. Wanneer je met zo'n lot wordt geconfronteerd, kan je alleen maar helpen je voor te bereiden om verpletterd te worden onder het gewicht van volkomen monolithische riffs, versterkt door gemarteld gegrom, ritualistisch bonzend drumwerk en angstaanjagende harmonieën.

Uiteindelijk is dat dan het geluid van Entropic Disillusion, het debuutalbum van deze driekoppige reus. Hoewel het nu vruchtbaarder is dan ooit in het verleden, is ware doomdeath nog steeds een veld dat lastig te ploegen is: te lang treuzelen en je verveelt je; maak de formule pittiger en je verliest juist de elementaire sfeer. Shrine of the Serpent vertoont het beheersen van die fijne scheidslijn, zo veel bewijst Entropic Disillusion wel.

Eerlijke en meedogenloze doomdeath metal tot het bittere einde, hun langzaam wervelende geluid neemt geduldig de tijd om binnen te dringen, en dan de luisteraar te verstikken met de absurd zware klanken, op de meest adembenemende (letterlijk!) manier mogelijk. Verwerp elke hoop op sentimentele melodieën, gotische boventonen of opera-vrouwenstemmen, want het enige streven hier is om de luisteraar te onderwerpen.

Fans van de meest sombere benadering van het subgenre, zoals de vroege Paradise Lost, Winter, Dusk, Hooded Menace, Disembowelment, Loss Druid Lord en vroege Cathedral zullen zeker veel morbide vreugde vinden bij het ervaren van dit brouwsel van naderende dood en ondergang. Zeven nummers, bijna een uur lang probeert dit trio ongenadig op je ingewanden in te beuken met hun onvoorstelbare lompe geluid. Ik zeg: veel plezier!

Todd Janeczek - Guitars, Vocals, Programming

Chuck Watkins - Drums

Adam DePrez - Guitars, Bass, Piano