T.A.N.K. - Spasms Of Upheaval

• BandT.A.N.K. [FR]
• TitelSpasms Of Upheaval
• Release datum09-10-2012
• LabelSymbol Muzik [FR]
• PromotorHard Life Promotion [NL]

Tracklist

01. Life Epitaph
02. The Raven's Cry
03. Unleash the Craving
04. Spasms of Upheaval
05. Through the Disgrace
06. Inhaled
07. Slumber
08. Conflict
09. Stillness Withered
10. A Life Astray
11. Cryptic Words
12. Daze

Er komt naar mijn mening de laatste tijd aardig wat fraais op metalgebied uit Frankrijk. Daarbij denk ik dan met name aan een aantal bands uit het Klonosphere collectief, maar ook aan acts uit de alternatieve en post black metal hoek. Nu brengt het land van stokbrood, kaas en wijn, maar ook Gojira en Dagoba ons T.A.N.K. Deze T.A.N.K. is een wat kromme afkorting voor Think of A New Kind (als je het consequent zou doen krijg je immers T.O.A.N.K.) wat dus de volledige en officiële bandnaam is. T.A.N.K. is begonnen in 2006 als Dark Signs, maar veranderde al snel de naam. Net zo snel verscheen een tweetrack single/EP, simpelweg TANK genaamd; vervolgens zou het nog 2010 duren tot er een debuutalbum zou verschijnen. The Burden Of Will werd goed ontvangen en leverde de band de nodig aansprekende optredens op. Al snel werd gedacht aan een opvolger: Spasms Of Upheaval verscheen op 9 oktober jongstleden.

Het valt nog niet mee om de muziek van T.A.N.K. in een hokje te stoppen. Het klinkt mij in de oren als een potpourri van verschillende moderne metalen (sub)genres: ik hoor groove metal, melodeath, metalcore, maar ook wat invloeden uit 'gewone' death en thrash metal, en heel sporadisch wat elektronica. Niet te lange, pakkende tracks, hakkerige riffs, veel groove, breakdowns, polyritmische drumpatronen, en niet te vergeten de nodige melodie. Dat zijn grofweg de ingrediënten van Spasms Of Upheaval. De zang switcht van cleane naar gruntvocalen (die laatste hebben de overhand), gedaan door een enkele zanger, denk daarbij gerust aan Fear Factory's Burton C. Bell, een band ook waar zeker raakvlakken mee te vinden zijn.

Life Epitaph is het korte, maar krachtige intro, en gaat over in de eerste echte track The Raven's Cry. Lekker swingende groove metal met een melodeath/metalcore randje. Pittige metal, zeker niet te bruut, met cleane zang die net niet te cheesy is, maar op de juiste momenten wordt ingezet. Net als melodie, die echter nergens de vette riffs in de weg zit. Unleash The Craving opent lekker thrashy, de grunt valt hier heerlijk lomp binnen, prima headbangertje! Niet het hele nummer lang natuurlijk, want er wordt regelmatig van tempo gewisseld; en ook de ouderwetse gitaarsolo komt langs.

Zo blijkt gaandeweg het album dat T.A.N.K. van alle markten thuis is, inventief gespiekt heeft bij diverse metalen (sub)genres en daar een interessant amalgaam van gesmeed heeft. De muziek klinkt vooral eigentijds, met de kenmerkende spagaat tussen melodie en bruutheid. De constatering van het op een hoopje gooien van diverse stijlen heeft nog een relevant gevolg: Hoe zeer T.A.N.K. het ook probeert, nergens hoor ik iets eigens. Het album luistert lekker weg vanwege de afgemeten doseringen bruutheid, groove en melodie; en daar mag je ook nog een vette eigentijdse productie bij op tellen. Maar een eigen smoel ontbreekt, ik zou je echt niet kunnen vertellen wat deze band nou onderscheidt van zovele andere.