Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Tumbletown - Never Too Late

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 17-06-2018

Tracklist

01. Prelude
02. One Giant Stage
03. Avalon
04. Do Not Leave Me Now
05. If I Should Meet You
06. Transatlantic
07. Do As They Do
08. All Because of Me
09. Never Too Late
10. Tumble Town

Het Nederlandse label Freia Music bestookt ons regelmatig met promo's / releases van de bij ons minder bekende prog-bands. Dit betreft vaak muziek die niet altijd aansluit bij onze doelstelling (te poppy, te weinig raakvlak met rock of metal) of persoonlijke smaak, maar die we toch respectvol willen behandelen. Een heel enkele keer echter bedanken we voor de eer.

Ik zelf kan op z'n tijd prima naar een potje progrock luisteren, mits deze gepaard gaat met fijne stukjes bombast en power. Afgewisseld met ingetogen en sfeervolle fragmenten, vol van muzikaal en compositorisch vakmanschap is dat dan een lust voor het oor. Met deze instelling zette ik mij - vol goede moed - te luisteren naar Never Too Late van de Nederlandse band Tumbletown.

Een sporadische gitaar-uitspatting, zoals bijvoorbeeld te horen in One Giant Stage helpt me zeker bij het beluisteren van deze muziek. Net als sfeervol, soms een beetje spacy klinkend toetsenwerk - de band heeft niet voor niks drie toetsenisten in de gelederen. Het zijn de spaarzame krentjes in deze progressieve pop/rock-pap. De wat langere compositie Transatlantic geldt denk ik wel als het fraaiste nummer van het album, deze heb ik inmiddels ook wel vaker beluisterd. Ook de zang vind ik hier uitstekend passen. Geen vocale krachtpatserij, maar een rustige zangstem die precies gemaakt lijkt voor deze muziek.

Helaas hebben over het algemeen de ingetogen momenten de overhand, waardoor naar mijn smaak te weinig sprake is van spetterende muziek, of rock met ballen zoals ik dat pleeg te noemen. Natuurlijk, er wordt uitmuntend gecomponeerd en gemusiceerd, dat staat boven elke discussie verheven. Het is dan ook een kwestie van smaak of je deze muziek kunt waarderen; of niet, zoals in mijn geval. Dat doet echter niks af aan de kwaliteiten van deze prima band van eigen bodem.

Han Uil - zang, toetsen, harmonica

Aldo Adema - gitaar, bas, toetsen

Erik Laan - piano, hammond-orgel, zang

Arjan Laan - drums