Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Whyzdom - As Time Turns To Dust

Gepost in Reviews door Linda Heeringa op 21-07-2018

Tracklist

01. Armour Of Dust
02. Armageddon
03. Fly Away
04. The Page
05. Follow Your Heart
06. Angel Of Tears
07. Free As A Bird
08. The Mistchild
09. Dust We Are

De eerste en laatstse keer dat ik het Franse Whyzdom heb besproken was met hun tweede album Blind? (2012). Ik kan me herinneren dat ik die een zeer positieve review heb gegeven, en zo blijkt maar weer hoe mijn muzieksmaak intussen veranderd is. Op een of andere manier is all die over-the-top bombast mij te veel. En als er iets veel van in Whyzdom’s nieuwe album As Time Turns to Dust zit, is dat het.

Nieuwe zangeres Marie Mac Leod is wel een frisse wind. Ik heb ooit ergens gelezen dat haar voorganger Elvyne Lorient eigenlijk geen woord Engels kon en dat was te merken. De lyrics zijn nu zowaar verstaanbaar! Er zijn nummers waar ze prachtig uit de verf komt, zoals The Page en Armageddon, maar in sommige nummers blijft ze op 1 toonaard hangen of haar noten zo plat eruit gooit dat het haast vals klinkt, met name in Free As a Bird en afsluiter Dust We Are.

Het gros van het album is 1 klomp zwaarmoedige, niet te volgen massa en doet sterk denken aan het gothic werk van Therion. Het enige nummer waar een herkenbaar refrein is te vinden is opener Armour of Dust, maar de rest klinkt alsof ze een orkest in een blender hebben gegooid en het de verkeerde kant op hebben laten draaien. Vooral in Mistchild loopt alles langs elkaar en over elkaar heen en vraag je je af wat ze er in hemelsnaam mee wilden bereiken

Toch is Whyzdom een band die in hun eigen hoekje van het genre goed gewaardeerd word, en heb vind ik het zonde om ze een negatief review te geven stomweg omdat het mijn ding niet is. Om dit soort kakafonie uit te brengen en er ook nog succes ermee te hebben, daar is talent voor nodig, en dat is iets wat ik zeker erken.

Vynce Leff - Guitars, Orchestrations

Régis Morin - Guitars

Nico Chaumeaux - Drums

Marc Ruhlmann - Keyboards

Tristan Demurger - Bass

Marie Mac Leod - Vocals