Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Wrestling - Ride On Freaks

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 27-09-2018

Tracklist

01. Let's Get Born
02. Surreal Killer
03. Venom Makes Me Stronger
04. Kitsch In America
05. Drunk And Alone
06. Wrestlemania VI
07. Beyond The Limits
08. Feels Like Midnight
09. Driving All Night
10. The Solution To All Your Problems
11. See Delight

De aanleiding dat ik deze release wilde gaan bespreken was eerlijk gezegd de opvallend foute hoes die mijn blik wist te trekken, en ik daarna ook niet meer uit mijn hoofd kreeg. Zou de muziek net zo fout zijn? Wrestling uit Finland is het gezelschap dat er voor gekozen heeft om hun muziek op deze wijze te (laten) verpakken; Ride On Freaks is hun debuutalbum.

Wrestling maakt die typische soort van speedy heavy metal die rechtstreeks uit de beginjaren van het genre - begin jaren '80 van de vorige eeuw - lijkt weggehaald. Af en toe heeft de muziek zelfs wel een beetje een punky feel (Surreal Killer, Kitsch In America). Vanwege de wat rommelige aanpak en de over the top vocalen moet ik zo af en toe zelfs aan Venom denken. De band klinkt sowieso behoorlijk Brits in mijn beleving, en lijkt bij vlagen wel een parodie. Dat zal toch niet de bedoeling zijn?

Zou Ride On Freaks in de genoemde jaren '80 zijn uitgekomen, dan hadden we het product waarschijnlijk terzijde geschoven wegens nauwelijks interessant. Anno 2018 klinkt het - behalve achterhaald - echter behoorlijk 'tussen kunst en kitsch', en lijkt het bijna cult. Maar ja, dat maakt de muziek er niet spannender of beter op. Ook een wat duister tintje wordt niet vergeten, getuige een nummer als Drunk And Alone, want ja, heavy metal is natuurlijk wel gevaarlijk. Die wat donkere touch past uiteraard ook helemaal in de tijdgeest van dit soort muziek.

Onderhoudend vind ik het album zeker wel, maar dan vooral vanuit nostalgisch oogpunt. Alleen al vanwege de demonische stem die opener Let's Get Born introduceert met de woorden 'heavy metal' moet je dit gehoord hebben. En die hoes blijft natuurlijk goud! Luistertips: Wrestlemania VI en Driving All Night; fouter vind je ze bijna niet.

Tommi Saha - Vocals

Risto Nyman - Guitars

Janne Kela - Drums

Pekka Moilanen - Guitars

Riku Rousu - Bass, Vocals