Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

King Goat - Debt of Aeons

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 30-05-2018

Tracklist

1. Rapture
2. Eremite’s Rest
3. Debt Of Aeons
4. Psychasthenia
5. Doldrum Sentinels
6.
7. On Dusty Avenues

Begin dit jaar liet ik mijn licht schijnen op de heruitgave van King Goat's debuutalbum Conduit. Ik sprak toen de verwachting uit dat label Aural Music snel met een nieuw album van dit Britse vijftal op de proppen zou komen. Ik word op mijn wenken bediend, want vorige maand verscheen Debt Of Aeons.

Hoewel ik eerder al schreef dat ik de woorden doom metal en progressief maar moeilijk met elkaar te verenigen vind, weet ik toch ook niet goed hoe ik anders de muziek van King Goat moet omschrijven. De basis van hun muziek ligt namelijk wel degelijk in de klassieke doom metal (denk daarbij vooral aan Candlemass) maar zij voegen er elementen aan toe die hun versie van doom metal een heel eigen geluid geven. Denk daarbij niet alleen aan de sludge-achtige toevoegen, maar ook de gelaagdheid van de composities.

Daar waar de klassieke doom het herhalen van riffs en patronen tot kunst tracht te verheffen, is dat juist een aspect dat King Goat wenst te vermijden. Door de wendingen binnen de nummers, in combinatie met de zorgvuldige opbouw ervan, heb je dan ook nauwelijks het idee dat je naar lang uitgesponnen nummers zit te luisteren. En dat terwijl de veruit kortste track (twee intermezzo's buiten beschouwing gelaten) Doldrum Sentinels nog altijd boven de zeven minuten klokt.

Naast de riffs en de sfeer is op Debt Of Aeons ook een voorname rol weggelegd voor zanger Anthony Trimming. Met zijn uitgebreide vocale arsenaal weet hij de sfeer te benadrukken, en de muziek naar een hoger plan te tillen; een goed voorbeeld van hoe zang de muziek niet alleen completeert, maar zelfs beter maakt. Niet alleen beheerst hij de epische zangstijl, ook grommen, schreeuwen en grunten brengt hij op overtuigende wijze tot een goed einde.

Moet ik nog uitleggen dat ik er in het doomsegment weer een gegadigde voor mijn jaarlijst bij heb? We zijn nog niet eens halverwege het jaar, maar het wordt nu al dringen. Vooral wanneer je denkt dat doom een eendimensionaal, stug genre is, zou je Debt Of Aeons zeker eens een kans moeten geven!

Anthony Trimming - Zang

Joe Parson - Gitaar

Petros Sklias - Gitaar

Reza G. - Bas

Jon Wingrove - Drums