Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Skandal - Year of the Cicada

Gepost in Reviews door Chris van der Aa op 28-07-2016

Tracklist

01. Year of the Cicada
02. Erinys
03. Motordeath
04. Stillwater Servant

Skandal uit Leeds (Verenigd Koninkrijk) is voor mij het zoveelste onbeschreven blad dat ik voorgeschoteld krijg. De eerste contouren voor deze band ontstonden in 2010 op Kreta, Griekenland. Giorgos Skandalakis (zang en bas) was de aanstichter, die wat lokale muzikanten om zich heen verzamelde, en met een dan nog naamloze band wat nummers opnam.

In 2012 verhuisde de muzikant naar Engeland, probeerde opnieuw gelijkgestemde muzikanten te vinden, waarbij langzamerhand de bandnaam Skandal een vaste waarde werd. In november 2012 vond dan het eerste optreden van de band plaats, nota bene in IJsland. Een stabiele bandbezetting bleef echter een probleem, totdat Skandalakis drummer Alex Clayden-Spence tegen het lijf liep. Dit duo vormt nu de basis van Skandal, de positie van gitarist is nog altijd niet definitief ingevuld.

Als duo, met daarnaast dus wisselende gitaristen, vonden wel de nodige optredens plaats, en werd ook materiaal opgenomen. Als eerste levensteken verscheen een single met de naam Halo of Vultures (december 2013). Dit jaar is er dan nieuw werk: een viertrack EP met de naam Year of the Cicada. Qua stijl is de band in de loop van een paar jaar niks veranderd: het duo heeft zich laten inspireren door een hoeveelheid aan hardrock- en doombands door de jaren heen. Dit leidt tot een stijl die door de band zelf consequent doom 'n' roll wordt genoemd.

En wat houdt dat dan in? Titelnummer Year Of The Cicada opent lekker vlot, het is een opzwepende rocktrack met een wat donker sfeertje. Het lekker zwaar aangezette basgeluid zorgt samen met de behoorlijk aanwezige drums voor een redelijk vol geluid, dat subtiel wordt aangevuld met een sfeervol toetsenlaagje. Het gitaarwerk voltrekt zich in dienst van het nummer, en eist geen hoofdrol op. Dat doen wel de emotievolle vocalen, die prima bij deze muziek passen. Dankzij een meer ingetogen middenstuk is dit een mooi afwisselend nummer.

Erinys is de vreemde eend in de bijt, en legt de roots van de band-oprichter bloot. Dit klinkt me in de oren als folkloristische muziek (van Griekse origine?) die verder met rock helemaal niks te maken heeft. Het is denk ik een kwestie van smaak of je dit kunt waarderen. Met Motordeath - inderdaad een titel waar je een bepaalde verwachting bij hebt - gaan we weer verder waar we met het eerste nummer gebleven waren. De 'roll' in de band's eigen beschrijving van de muziek begrijp ik steeds beter wanneer ik dit hoor, maar de 'doom' ontbreekt eigenlijk. Ok, de muziek is af en toe wat logger en heeft bij vlagen een wat donker sfeertje; maar doom? Niet echt.

Afsluiter Stillwater Servant blijkt daar met z'n opzwepende ritme ook geen verandering in te gaan brengen. Wat mij betreft maakt Skandal lekker swingende rock, afgewisseld met meer rustige stukken, die een wat donkerder tintje hebben. Ik moet af en toe wel een beetje aan The Cult denken, geen idee waarom eigenlijk - is het de zang? Dit lijkt me bij uitstek lekkere live-muziek. Wanneer is Nederland aan de beurt voor deze Brits-Griekse samenwerking?

Giorgos Skandalakis - zang, bas

Alex Clayden-Spence - drums