Loading
Deze site maakt o.a. gebruik van social media websites. Deze sites kunnen cookies gebruiken waar wij geen controle over hebben. Wettelijk zijn wij verplicht hier toestemming voor te vragen. Klik hiernaast op accepteren als je gebruik wil maken van alle mogelijkheden. Wil je meer weten over onze cookies, klik dan hier.

Death Of Kings - Hell Comes to Life

Gepost in Reviews door Geert van der Laan op 13-07-2017

Tracklist

01. Hell Comes to Life
02. Hell Patrol (Judas Priest cover)

De in 2009 ontstane Amerikaanse band Death Of Kings komt, na het uitbrengen van enkele singles, splits en EP’s, met wederom een kort voorproefje op hun eerste album met slechts twee tracks, waarvan er ééntje gloednieuw is en de andere een cover. De boodschap is true heavy metal met een ode aan de pioniers (Kings) uit het genre.

Qua sound klinkt het allemaal in ieder geval erg true en puur. De zang van Matt Matson (ook gitaar) slaat echter persoonlijk de plank flink mis. Dit is vooral hoorbaar op de cover waarmee het hele podium instort vanwege de iele, schelle uithalen die nogal afbreuk doen aan de klassieker. Het betreft hier namelijk een cover van de giganten Judas Priest – wie is er niet groot mee geworden? – met de naam Hell Patrol die al wist te schitteren op de fantastische plaat Painkiller (1990). Naast dat de zang niet om aan te horen is, brengt de cover verder ook weinig ode aan het origineel. Soms kun je de mooie dingen des levens maar beter onaangeraakt laten schitteren.

De andere, nieuwe track heet Hell Comes To Life en biedt een vrij straight-on ritje door heavy metal-land. Lang heb ik met het idee in mijn achterhoofd rondgelopen dat lange gitaarsolo’s min of meer bedoeld zijn getreden om te verbloemen dat de track gewoon eigenlijk niet zo goed is. Met het eind van Hell Comes To Life bekruipt dit gevoel me weer en helaas weet ik dit dan ook niet van me af te schudden.

Deze review is dusdanig droevig laat geschreven dat inmiddels het debuutalbum (Kneel Before None) van Death Of Kings al in de schappen ligt. Als dit genre je erg ligt en je geen afscheid kunt nemen van die goede oude gloriedagen, zal je wellicht verblijd worden met hetgeen de heren doen. Voor het merendeel van de metalliefhebbers zal er toch te weinig originaliteit in schuilen en zit er niets anders op dan met een ruime bocht deze release te omzeilen.

Matt Matson - vocals, guitar

Scott Price - bass, vocals

Matt Kilpatrick - guitar, vocals

Amos Rifkin - drums, vocals